Psy w Kosmosie

Serhij Żadan

Psy w Kosmosie czyli "Sobaky w Kosmosi" a z nimi Serhij Żadan zawitali do Winnicy! Finansowo skusił ich zapewne prywatny koncert dla uczestników forum, o którym pisałam post wcześniej, ale nieważne! Skoro już przyjechali to czemu nie dać koncertu po prostu dla fanów? A przy okazji zapełnić salę księgarni "Є" na spotkaniu literackim?

Tak się stało. Żadana nikomu ni tutaj, ni - myślę, że i w Polsce - nie trzeba przedstawiać. Jedyne co można dodać, to, że swe wiersze wykonuje razem z zespołem "Sobaky w Kosmosi" powstałym w 2000 roku, który najpierw okrzyknięty został najbardziej wyrazistą grupą ska Charkowie a potem zawojował całą Ukrainę. "Sobaky w Kosmosi" nagrał album "Vafli" w 2003 roku (Wafle) zaś w 2008 roku ukazały się kolejne dwie płyty "Gruppa ishet producera" (Zespół szuka producenta) i "Sportyvnyj klub armiji" (Wojskowy Klub Sportowy). Z Serhijem Żadanem prezentują obecnie nowy program: "Zbroja proletariatu". 

Sam Żadan pojawił się kilka godzin przed koncertem na spotkaniu z czytelnikami w księgarni opowiadając o nowym zbiorku poezji "Wohnepalni i hazowi" jak również czytając nowe i stare wiersze. 

Na spotkaniu wygrać można było wejściówkę na wieczorny koncert. Choć zostało mi to zaproponowane odmówiłam - niestety, bilet już miałam. Ale za to nowa książka Żadana otrzymała dedykację urodzinową :)

Zdjęcia ze spotkania z Żadanem -> Serhij Żadan w Winnicy

Kilka słów o Żadanie (just in case;)):

Serhij Żadan mieszka w Charkowie. Stworzył oryginalny styl w poezji - udało mu się połączyć tradycję ukraińskiej poezji (szczególnie futuryzmu) i elementy kultury punk z symboliczną przestrzenią industrialną miejskiego krajobrazu. Jest laureatem wielu nagród m. in. Bu-Ba-Bu za najlepszy wiersz roku 1998. Po polsku, nakładem wydawnictwa Czarne ukazały się jego cztery książki - "Big Mac", "Depeche mode", "Anarchy in the UKR", "Hymn demokratycznej młodzieży".

Kacwinday in ukrainian style!

Tutaj chyba nie potrzeba zbyt wielu słów...

Kolejne ćwierćwiecze czas zacząć! Ajde!

Na krześle - prezentacja urodzinowych prezentów. Chyba można czytać we mnie jak w otwartej książce... Żaden prezent nie był chybiony, łącznie z krzesłem w barwach narodowych!:D

Dzień spędziłam  na dość nudnawym forum, ale nadrobiłam z nawiązką na imprezie przy suto zastawionym stole w najlepszej z możliwych kompanii (ukraińskich oczywiście, cobyście się Stachowiczanie nie obrażali ;)) Do tego dedykacja urodzinowa na książce od samego Żadana :)

Gracias Amigos! :*

Be active for Europe! albo gdzie może się promować Poroszenko

W dniach 20-22 kwietnia odbyło się Niemiecko-Polsko-Ukraińskie Forum Młodzieży “Be active for Europe”. Młodzi ludzie z trzech państw w wieku 18-25 wzięli udział w debatach politycznych i dyskusjach o Unii Europejskiej, zmianach klimatu oraz rozwoju europejskiej kultury pamięci. Inicjatorami oraz organizatorami spotkania byli: niemiecka Fundacja Konrada Adenauera, Ambasada Niemiec na Ukrainie, Polska Fundacja im. Roberta Schumana oraz ukraińska Fundacja Petra Poroszenka. 

Uroczystego otwarcia Forum dokonali przedstawicieli wyżej wymienionych organizacji w osobach: ambasadora Niemiec na Ukrainie - Hansa-Jurgena Heimsoetha , ministra Ekonomii i Handlu Ukrainy - Petra Poroszenka, mera miasta Winnicy - Wołodymyra Grojsmana oraz dyrektora Fundacji Konrada Adenauera na Ukrainie - Niko Lange.
Winnica nieprzypadkowo obrana została na miejsce przeprowadzenia międzynarodowego forum, ponieważ -jak zaznaczył Niko Lange: „założenie z góry było takie, aby forum przeprowadzić w niewielkim mieście ukraińskim, w końcu prawdziwa integracja Ukrainy z Unią Europejską ma odbywać się  w kierunku od regionu do centrum, nie zaś odwrotnie”. Niejednokrotnie podkreślał on, że celem forum jak i nawiązanej współpracy ma być integracja młodzieży europejskiej z ukraińską, mocno podkreślił, że „młodzież Ukrainy powinna zrozumieć, że integracja Ukrainy z Unią Europejską zależy od każdego z osobna”. Wiele słów uznania z ust Lange popłynęło w stronę przedstawicieli państwowej i lokalnej władzy – Petra Poroszenka i Wołodymyra Grojsmana. Pierwszy nazwany został najbardziej europejskim politykiem w ukraińskim parlamencie, drugi najbardziej proeuropejskim merem pośród wszystkich merów Ukrainy.
W słowach zarówno Poroszenka jak i mera Winnicy rzeczywiście nuta „integracji europejskiej” mocno pobrzmiewała. Minister mówił: „Zawsze w pierwszej kolejności wspierać będę wszystkie inicjatywy ciągnące nas w stronę Europy – inicjatywy promujące demokrację, wolne wybory”. W jego wypowiedzi nie mogło oczywiście zabraknąć nawiązania do zbliżających się wyborów: „Wolne i demokratyczne wybory w październiku tego roku na Ukrainie będę wielkim testem na naszą europejskość i razem z naszymi europejskimi partnerami zrobimy wszystko, aby wszystko odbyło się na wysokim poziomie”.

Uśmiechy i wzajemne podziękowania przedstawicieli fundacji Adenauera i Poroszenka zdawały się nie mieć końca. Trochę po macoszemu potraktowano pozostałych współorganizatorów forum – Ambasadę Niemiec oraz Polską Fundację Schumana.

Ze strony organizacji NGO działających na Ukrainie skargi płynęły również na bałagan organizacyjny związany z naborem uczestników, brakiem rzetelnej informacji i przede wszystkim częstym brakiem odpowiedzi ze strony organizatorów.

Co jednak nie zawiodło to młodzież biorąca udział w spotkaniu.Według organizatorów w spotkaniu wzięło udział 150 młodych ludzi wiekiem od 18 do 25 lat z Niemiec, Polski i Ukrainy (nie wiem czy tylu widziałam, ale niech będzie) Przez dwa dni  uczestniczyliśmy w czterech panelach dyskusyjnych. Pierwszy z nich prowadzony był przez znanego ukraińskiego dziennikarza Mustafę Najjema i dotyczył tematu „Młodzi a polityka”. W czasie, gdy jedna z grup prowadziła burzliwą dyskusją o władzy i roli młodzieży w tym zakresie, druga grupa przysłuchiwała się, co mają do przekazania uczestnicy projektu „Europa w walizce” i dzieliła własnymi doświadczeniami w zakresie organizacji projektów, wyjazdów, spotkań. Druga część sesji również prowadzona była w dwóch grupach. Pierwsza panel moderowany był przez Niko Lange i poruszał problem zmian klimatu, polityki energetycznej oraz odnawialnych źródeł energii; przeprowadzony został w formie symulacji dyskusji w parlamencie. Dyskusja w sąsiedniej sali dotyczyła tematu „Pamięć dla przyszłości” moderowana była przez ambasadora Niemiec a wzięli w niej udział dwaj historycy: prof. dr. Bernd Martin z Uniwersytetu z Freiburgu oraz Oleksij Haran – historyk z Akademii Kijowsko-Mohylańskiej. W czasie dwóch dni spotkania uczestnicy wzięli również udział w towarzyskim meczu „forumowicze” kontra przedstawiciele lokalnej władzy oraz zrealizowali krótki film prezentującym forum, którego byli uczestnikami.

Z pewnością niewątpliwą atrakcją dla uczestników na zakończenie dnia był koncert Serhija Żadana z zespołem „Sobaki w Kosmosi”. Ja uczestniczyłam w nim dwa dni później (już nie-vipowski koncert) ponieważ dzień przeprowadzenia forum był również dniem, w którym wkraczałam z podniesioną głową w następne ćwierćwiecze:)

Krótki film zrobiony przez uczestników spotkania obejrzeć można tutaj: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=pZbTja8meZ4

Osoby znające język ukraiński zachęcam do zapoznania się z nieźle ilustrowanym artykułem w winnickiej prasie:http://www.vinnitsa.info/news/molod-i-politiki-vlashtuvali-u-vinnitsi-vidverte-spilkuvannya-po-angliyski.html

Kilka moich zdjęć z forum -> tutaj

Piąte pióro doleciało do Winnicy!

Spotkania z poetami czy pisarzami bywają różne... Po moim pierwszym spotkaniu z Ołeksandrem Irwańcem mogę spokojnie powiedzieć, że chyba żadne nie może być nudne, albo co najmniej spokojne. A było to w księgarni i była to prezentacja książki "Piąte pióro"

Dlaczego pióro - łatwo zrozumieć. Dlaczego piąte? To wyjaśnił Irwaneć na spotkaniu mówiąc, że w jego twórczym warsztacie pierwsze pióro należy do poezji, drugie - do prozy, trzecie - do dramaturgi, czwarte - do tłumaczeń. Działalność reportersko-eseistyczna znalazła się dopiero na miejscu piątym.

I tak owo piąte miejsce doczekało się osobnej publikacji. Oczywiście są to tylko teksty wybrane  - pisane na przełomie ostatnich kilku lat - na stronach internetowych, na blogu, w gazetach... O zebraniu całości swej "pisaniny" Irwaneć, jak sam przyznaje, nawet nigdy nie myślał ("tyle tego") . Przyznał natomiast, że myśli o pisaniu prozy: "Będę pisać prozę. Mam 51 lat, więc jeszcze 2 powieści napiszę. Być może trzy. I to będą dobre powieści".

Wielbiciele twórczości Irwańca i samego Irwańca na spotkaniu w księgarni usłyszeli kilka wykonanych przez poetę wierszy będących satyrą na współczesną politykę. Pożartowano również z honorarium jakie otrzymał prezydent Wiktor Janukowycz za sprzedanie praw do swoich wydanych i niewydanych dzieł (16 mln hrywien!) 

Dla mnie spotkanie bardzo pozytywne, choć usłyszałam głosy, że zazwyczaj bywa lepiej! Cóż, pozostaje czekać na następną wizytę Irwańca w Winnicy :)

Zdjęcia ze spotkania tutaj -> Spotkanie z Irwańcem

Oleksandr Irwaneć

Ołeksander IRWANEĆ (1961) (źródło: BiuroLiterackie.PL)

Poeta, prozaik, dramaturg, krytyk literacki. Mieszka i pracuje w Irpeniu i Kijowie. Ukończył studia w moskiewskim Instytucie Literackim im. Gorkiego. Współzałożyciel grupy literackiej Bu-Ba-Bu, jej "Podskarbi". Autor tomów poezji: Ognisko w deszczu (1987), Cień wielkiego klasyka i inne wiersze (1991), Kochajcie! (2003). Uchodzi za jednego z najbardziej błyskotliwych poetów młodszego pokolenia. Przedstawiciel karnawałowo-prowokacyjnego nurtu postmodernistycznego, wiersz "Kochajcie!" wywołał swego czasu oburzenie konserwatywnych czytelników. Wedle glosariusza pisma "Czetwer" (nr 3/92): "Twórcze credo Irwancia polega na żonglowaniu", a realia polityczne, społeczne i kulturowe w jego wierszach nabierają rysów groteskowego wyolbrzymienia. "Irwaneć balansuje na granicy, za którą zaczyna się jawny kicz i grając sztampami i stereotypami kultury kiczu, tworzy wirtualno-groteskową alternatywę dla schizofrenicznej współczesności (swoistą schizoanalizę)". Publikował w czasopismach opowiadania, w latach 90. zajął się dramatopisarstwem. Wybór jego dramatów Recording i inne utwory, zawierający oprócz tytułowego Na żywo, Wielkanocną elektryczkę i Krótką sztukę o zdradzie dla jednej aktorki, wyszedł w Polsce w 2001 r. Sztuki Irwancia grane były z wielkim powodzeniem w Niemczech.

O polskich traumach. Tydzień polskiego kina.

Tutaj tylko plakat, że coś się dzieje w tej mojej Winnicy :)
Bo ciężko pisać o polskim kinie współczesnym.
Przynajmniej udało się nadrobić zaległości kinowe, tylko jak tu Ukraińcom wytłumaczyć nasze traumy....:)

"Nie ma dzieci - są ludzie" albo o tym jak Winnica świętuje Rok Korczaka

Plakat z organizowanymi przez nas eventami

"W 2012 roku upływa 70 lat od tragicznej śmierci Janusza Korczaka w nazistowskim obozie pracy w Treblince. Dla upamiętnienia tego wydarzenia rok ten ogłoszony został w Polsce imieniem tego wybitnego człowieka, który uchodzi za jeden z największych autorytetów intelektualnych i moralnych obecnych czasów. Korczak zasłynął jako działacz społeczno-kulturalny, lekarz, pisarz, pedagog, był prekursorem działań na rzecz praw dziecka i całkowitego równouprawnienia dziecka. Jednocześnie w swej działalności starał się przekraczać tradycyjne podziały między narodowościami, religiami, orientacjami politycznymi i statusami społecznymi. Do obchodów Roku Korczaka organizatorzy konkursu chcą włączyć również polsko-ukraińskie środowisko skupione w regionie winnickim na Ukrainie. Konkurs ma na celu zwrócenie uwagi na problem dziecka w współczesnym świecie a co za tym idzie popularyzację myśli Korczaka - jego osoby, działalności i myśli. Konkurs - odbywający się w 3 kategoriach zakończony zostanie rozdaniem nagród na spotkaniu 1 czerwca 2012 roku poświęconym osobie wybitnego Polaka" 

Szczegóły konkursu:

1.      Konkurs dla młodzieży: (16-21 lat)

Konkurs literacki: napisać esej na temat:  "Gdyby dorośli nas zapytali, my byśmy niejedno dobrze doradzili. Przecie my lepiej wiemy, co nam dolega”. Problemy współczesnej młodzieży.

Język: polski lub ukraiński

2.      Konkurs dla dzieci (dzieci do lat 12):

Rysunek na temat: „Moje szczęśliwe dzieciństwo”

3.      Konkurs fotograficzny (bez ograniczenia wieku)

Fotografia: „Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat” 

Organizatorami konkursu jak również wystawy fotograficznej (która ma odbyć się 16.05) oraz wieczoru literackiego poświęconego Korczakowi (które odbędzie się 1.06) zostali:

Konsulat Generalny RP w Winnicy,
Regionalne Centrum Informacji "Kreatyw"
Centrum Informacji Europejskiej w mieście Winnica,
Winnicka Obwodowa Biblioteka Naukowa im. K.A. Timiriaziewa
Winnicka Księgarnia "Є"

Ale pomysłodawców, inicjatorów i personalnie odpowiedzialnych osób jest dwie: ja oraz manager Księgarni "Є" (Chwalimy się :))

"Na bogato". Święta Wielkanocne w stepie nie tak szerokim

na bogato :)

koszyczek wielkanocny

Nie były to moje pierwsze święta wielkanocne spędzone poza domem rodzinnym. Wielkanoc w roku 201o świętowana była w rumuńskiej miejscowości Baia Mare a śniadanie składało się z sera, pasztetu, kawałka szynki, resztki chleba oraz piwa. W tym roku było po polsku na Ukrainie czyli "na bogato". 

Udało się nawet dotrzymać tradycji i pójść poświęcić pokarmy w koszyczku do kościoła (tak, tak - a w mini-koszyczku baranek, sól, masełko, szyneczki troszkę i malowane jajko:)). Na śniadanie zaproszeni zostali nasi bliscy przyjaciele, dodam - śniadanie własnoręcznie przygotowane przez nas-wolontariuszki EVS. Moje zdolności kulinarne (jak większość z Was wie) pozostawiają wiele do życzenia jednak na śniadaniu (które śmiało notabene przeciągnąć się do kolacji) podany został przygotowany przeze mnie żurek! :) Nowe wcielenie: Kacwin-gospodyni domowa :D

Kurbas w światowym kontekście teatralnym albo: jak mój doktorat nabrał sensu

W tym roku mija 125 lat od dnia narodzin wielkiego reformatora teatru ukraińskiego - Łesia Kurbasa. Z tej okazji w dniach 30.03-1.04 Centrum Sztuki Teatralnej im. Łesia Kurbasa w Kijowie zorganizowało wydarzenie pt. "Międzynarodowy Projekt Multimedialny Łeś Kurbas w światowym kontekście teatralnym". Centralnym punktem projektu była międzynarodowa konferencja naukowa z udziałem badaczy z całego świata - Białorusi, Kanady, Włoch, Polski, Rosji, Francji i Stanów Zjednoczonych. Polska "ekipa" konferencji składała się z 3 osób: prof. Anny Kuligowskiej-Korzeniowskiej, Anny Korzeniowskiej-Bihun oraz mojej skromnej osoby (już wiecie skąd ten wpis na blogu;)) O płaczu i zgrzytaniu zębów powiązanym z pisaniem wypowiedzi w języku Szewczenki, stresie związanym z odczytaniem swych wypocin przed osobami, których nazwiska do tej pory cytowałam w swych pracach - na to opuszczę zasłonę milczenia. Jak mówi stare polskie porzekadło "strach ma wielkie oczy" - tym razem było podobnie, konferencja się udała, moja wypowiedź również :) Doktoracie mój, zaiste, zapewne w końcu Cię zatem napiszę! W końcu dotarło do mnie, że nie tylko jam taka szalona:)

Zdjęcia z dwóch dni konferencji -> tutaj

A dla zainteresowanych poniżej kilka słów o tym kim był Łeś Kurbas (nie chcę zatrzymywać tej wiedzy tylko dla siebie;)) 

Łeś Kurbas a właściwie - Ołeksandr Zenon Kurbas, (Лесь Курбас, Олександр-Зенон Степанович Курбас) urodził się 25 lutego 1887 w Samborze, zmarł w 1937 r. w Sandarmochu. Był ukraińskim aktorem i reżyserem, jednym z działaczy ukraińskiego odrodzenia narodowego w czasach USRR. Reformatorem, uważanym za właściwego twórcę współczesnego teatru ukraińskiego.

Urodził się w rodzinie aktorskiej Stepana i Wandy z Janowyczów. Uczył się w gimnazjum w Tarnopolu, później studiował na Uniwersytecie w Wiedniu i we Lwowie. W 1916 roku przeniósł się na Ukrainę Naddnieprzańską i rozpoczął pracę w kijowskim teatrze Mykoły Sadowskiego, jednak bardziej niż grą aktorską zafascynowany był reżyserią.  Kurbas utworzył wokół siebie  krąg aktorów co dało  początek nowemu teatrowi - "Młodemu teatrowi". To w nim rozpoczął Kurbas poszukiwania nowych form wyrazu dla dramatu ukraińskiego - współczesnego i klasycznego.W lecie 1920 roku wraz z grupą  przyjaciół stworzył "Kijdramte" (Kijowski Teatr Dramatyczny) - teatr objazdowy. W 1922 roku założył filozoficzno-polityczny teatr "Berezil" (początkowo z siedzibą w Kijowie, później w Charkowie), współpracując z dramaturgiem Mykołą Kuliszem (w Kijowie wystawił m.in. jego sztukę "Komunę w stepach") oraz artystą Wadymem Mellerem.Teatr "Berezil" stał się wkrótce jednym z najpopularniejszych na terenie ZSRR, choć jego przesłanie raczej nie było zrozumiałe dla przeciętnego widza.

W 1937 roku Kurbas został zwolniony z funkcji dyrektora "Berezilu", przez pewien czas pracował w Teatrze Żydowskim na Małej Bronnej. Wkrótce osądzony, skazany na zesłanie na Wyspy Sołowieckie, a później na karę śmierci za działalność antyradziecką.